Nadzieja – źródło duchowej siły czy słabości człowie 1 . Omów motyw vanitas na dwóch wybranych przykładac Napisz rozprawkę, w której udowodnisz, że czy nauki zawarte w dziadach cz2 są aktualne w dzisi napisz rozprawkę czy zgadzasz sie z tezą że celem za rozprawka czy warto żyć w świecie wyobrażni Temat 1: Nadzieja – źródło duchowej siły czy słabości człowieka? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do podanego fragmentu Lalki Bolesława Prusa, całej powieści oraz wybranego tekstu kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 250 wyrazów. Odpowiedź:Ciocia Marka prasuje nowe koszule.Mama prała firanki przed Wielkanocą.nie da sięTa głośna muzyka została włączona przez Patrycję. Małe kociątko jest k… Rozprawka Temat: czy należy obalać mity i legendy czy je podtrzymywać rozważ problem i uzasadnij; Rozprawka Temat: czy należy obalać mity i legendy czy je podtrzymywać rozważ problem i uzasadnij; Nadzieja- źródło duchowej siły czy słabości człowieka? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, Moce ( Mocarstwa, Cnoty, Siły, stgr. Δυνάμεις, łac. Virtutes, cs. Сӯлӯ) – rząd pośród chórów anielskich. Jeden z dwóch, obok Zwierzchności ( stgr. Άρχαί, łac. Principatus ), odnośnie do których istnieje od wieków, w chrześcijańskiej angelologii, kontrowersja na temat jego miejsca w hierarchii anielskiej Źródło siły Cierpienie jest bardzo trudne do przyjęcia przez człowieka. Najskuteczniejszą pomocą jaką znam, jest odwołanie się do Boga. Na potwierdzenie tego zdania warto odwołać się do największego autorytetu moralnego naszych czasów, papieża Jana Pawła II. Twierdzi on, że Jednym ze źródeł, z których człowiek czerpie siły jest nadzieja. Podtrzymuje ona ducha walki, pozwala znosić i pokonywać liczne przeciwności i sprawia, że życie staje się odrobinę łatwiejsze. uBJTb. Pisząc wypracowanie maturalne z języka polskiego, należało rozważyć problem tęsknoty i uzasadnić swoje zdanie, odwołując się do fragmentu Lalki, całej powieści Bolesława Prusa oraz wybranego tekstu kultury. Tęsknota to jeden z trudniejszych stanów ducha. Choć wiąże się z cierpieniem po stracie czegoś lub kogoś, może mieć różny ciężar. Myślę, że zarówno od tego ciężaru, jak i od charakteru człowieka, który go dźwiga, zależy, czy tęsknota jest siłą budującą, czy niszczącą. Treny Jana Kochanowskiego, które powstały na cześć zmarłej córki poety, to studium wielkiej rozpaczy. Taka tęsknota nie buduje, a wręcz rujnuje dotychczasowy system wartości, podkopuje wiarę i spokój. Dopiero gdy kończy się żałoba, pojawia się szansa na odbudowanie wartości. Okres zaborów był szczególnie przesycony tęsknotą za wolnością. Doświadczyli jej mocno artyści przebywający na emigracji. Słychać ją w muzyce Szopena, widać w poezji wieszczów. Niemożność powrotu do kraju przepełniała bólem serca poetów. Cyprian Kamil Norwid daje temu wyraz w utworze Moja piosnka II: Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba Podnoszą z ziemi przez uszanowanie Dla darów Nieba… Tęskno mi, Panie… […] Podobny wydźwięk ma „Hymn o zachodzie słońca” Juliusza Słowackiego: […] Jako na matki odejście się żali Mała dziecina, tak ja płaczu bliski, Patrząc na słońce, co mi rzuca z fali Ostatnie błyski, Choć wiem, że jutro błyśnie nowe zorze, Smutno mi, Boże! Dzisiaj na wielkiem morzu obłąkany, Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem, Widziałem lotne w powietrzu bociany Długim szeregiem. Żem je znał kiedyś na polskim ugorze, Smutno mi, Boże! Żem często dumał nad mogiłą ludzi, Żem nie znał prawie rodzinnego domu, Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzi Przy blaskach gromu, Że nie wiem, gdzie się w mogiłę położę, Smutno mi, Boże! […] Świadomość beznadziei sytuacji, zwłaszcza po klęsce powstania listopadowego, nie czyni z tego rodzaju tęsknoty siły budującej. Czasem tęsknota przybiera wymiar melancholii jak w Inwokacji do „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza: Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie. Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie. […] Tu jednak smutek miesza się z nadzieją na cud odzyskania ojczyzny: […] Tak nas powrócisz cudem na ojczyzny łono. Tymczasem przenoś moję duszę utęsknioną Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych, […] Myślę, że tęsknota połączona z nadzieją może być siłą budującą życie człowieka i motorem do działania. Wiara w powodzenie dodaje skrzydeł. Stanisław Wokulski to postać o bogatym wnętrzu i wielkiej sile charakteru. W młodości uczestniczył w powstaniu styczniowym, za co został zesłany na Syberię, z której udało mu się jednak powrócić. Przywiązanie do ojczyzny i gotowość poświęcenia dla niej w dużym stopniu ukształtowały Wokulskiego. Był to człowiek czynu, który tęsknotę za wolnością przekuł w walkę. Później bohater doświadczył uczucia wyobcowania i silnej tęsknoty za krajem, która spadła na niego nieoczekiwanie podczas przeprawy przez Dunaj w Bułgarii. Pewnie nie był na to przygotowany i może nawet sam siebie nie podejrzewał, że tak mocno zatęskni za rodzinną ziemią. Kiedy pracował, nie miał czasu na rozmyślania, ale w chwili wytchnienia drobny impuls, znajomy widok, szum wiatru powodowały nagły przypływ nostalgii, która przechodziła w rozpacz nie do opanowania. Tym razem jednak od tęsknoty za ojczyzną silniejsza była tęsknota za kobietą, której miłości pragnął. Musiał więc dokończyć misję, pomnożyć majątek, by dzięki temu dać sobie szansę zbliżenia się do Izabeli Łęckiej. Miłość Wokulskiego jest nieszczęśliwa, nieodwzajemniona i beznadziejna. Nieliczne chwile szczęścia z ukochaną jak spacer w Łazienkach czy czas spędzony w Zasławku są tylko złudzeniem. Marzenie o Izabeli było motorem do działania dla bohatera. Spowodowało, że pomnożył majątek, by dać sobie szansę na zbliżenie się do kobiety. Kazało mu także pojedynkować się o honor Łęckiej czy uregulować długi jej rodziny. Niestety nadzieje bohatera okazały się płonne, ale tęsknota choć odsuwana, wciąż wracała jako siła niszcząca. Doprowadzony do ostateczności próbował nawet odebrać sobie życie. Szczęśliwie człowiek, któremu wcześniej Wokulski pomógł, uratował go od śmierci. Motyw tęsknoty za ojczyzną, ale także za ukochaną kobietą pojawia się również w Odysei Homera. Król Itaki przez dziesięć lat usiłował wrócić do kraju i do swej żony Penelopy. Mierzył się z przeciwnościami losu i pokonywał pułapki zastawione przez Posejdona i Heliosa. Mądra, wierna Penelopa czekała na Odyseusza, odrzucając zalotników. Mimo wszystkich nieszczęść Odyseusz nie poddał się i w końcu udało mu się wrócić do Itaki, gdzie czekała na niego żona i syn Telemach. W tym przypadku tęsknota była siłą budującą, prowadzącą do celu. Z moich rozważań wynika, że tęsknota może mieć różne oblicza i siłę. Tęsknota połączona z nadzieją i prawdziwą miłością jest niewątpliwie emocją budującą ludzkie życie. Pozwala opracować dobry plan i ostatecznie osiągnąć cel, o czym opowiada Homer. Jednak tęsknota podsycana fałszywymi nadziejami i złudzeniami nie prowadzi do szczęścia. Wiedział o tym Stanisław Wokulski, ale i tak nie był w stanie skutecznie odsunąć od siebie tęsknoty za Izabelą. Widać wielkie uczucia nie podlegają kalkulacjom i nie dają się podporządkować rozumowi. Trudno jest znaleźć w sobie siłę do działania, kiedy „usychamy z tęsknoty”, ale stan ten zazwyczaj mija, gdy pojawiają się konkretne zadania, obowiązki i cele. Dla mnie temat tęsknoty jest dość skomplikowany. Można było oczywiście postawić tezę, że tęsknota jest siłą budującą i znaleźć dobre argumenty na jej poparcie. Również teza, że tęsknota niszczy, jest do obronienia. Kwestia dobrania właściwych przykładów. W moim odczuciu tęsknota może budować lub niszczyć w zależności od uczuć, które jej towarzyszą. Ludzka natura składa się z wielu kolorów. Istnieje też rodzaj tęsknoty, która nie wpływa znacząco na życie człowieka. To rodzaj marzenia o czymś nieznanym, nieuchwytnym, co wydaje się być niezbędne dla osiągnięcia szczęścia. Lista Top - cytaty aforyzmy myśli sentencje. Najlepsze cytaty, które dają siłę w trudnych chwilach Czujesz się przygnębiony? Zmagasz się z jakimś problemem? Życie nie układa się tak jak byś chciał? Przeczytaj poniższe cytaty, a pomogą Ci one znaleźć światło w ciemności, siłę w słabości i nadzieję na wyjście z kryzysu. Ostatecznie życie przynosi więcej dobrego niż złego. Nie podawaj się siła jest w Tobie! Nie możemy zmienić kierunku wiatru, ale możemy inaczej postawić żagle. – Andreas Pflüger Twoje obecne okoliczności nie określają, dokąd możesz dojść; po prostu określają, gdzie zaczynasz. – Nido Qubein Nigdy nie trać nadziei, nawet kiedy wydaje Ci się, że gorzej być nie może-nadzieja to początek wszystkiego. – Aleksander Dumas Z radością witaj poważne, trudne i skomplikowane problemy. To w nich kryją się największe możliwości. – R. Marston Sztuka życia polega mniej na eliminowaniu naszych problemów, a bardziej na rozwijaniu się dzięki nim. – Bernard M. Baruch Usuń ze swojego słownika słowo problem, i zastąp je słowem wyzwanie. Twoje życie stanie się nagle bardziej podniecające i interesujące. – Albert Camus Najlepszym wyjściem z trudnej sytuacji jest przejście przez nią. – Robert Lee Frost Z cierpienia wychodzą najsilniejsze dusze. Największe charaktery naznaczone są bliznami. – Khalil Gibran Zwykle, zanim życie wręczy nam swoje najwspanialsze prezenty, owija je starannie w największe przeciwności losu… – Richard Paul Evans Z kamieni rzucanych ci po drodze pod nogi, zbuduj schody, które poprowadzą cię jeszcze wyżej. – Miguel de Molinos Ludzie myślą, że moje życie było trudne, ale myślę, że była to wspaniała podróż. Im jesteś starsza, tym bardziej zdajesz sobie sprawę, że mniej ważne jest to, co się wydarzyło, lecz to jak sobie z tym poradziłaś. – Tina Turner Kiedy Bóg chce ci zrobić podarunek, zwykle opakowuje go w kłopot. Im większy podarunek otrzymujesz, tym większym kłopotem Bóg go maskuje. – Norman Vincent Peale Nieważne, co ci się przytrafia, ważne, jak to wykorzystasz. Życie przypomina grę w masz wpływu na to, jakie dostaniesz karty – ale tylko od Ciebie zależy, jak rozegrasz partię. – Regina Brett Kiedy wszystko zdaje się działać przeciwko Tobie, pamiętaj, że samolot startuje pod wiatr, nie z wiatrem. – Henry Ford Jest tylko jedno lekarstwo na duże kłopoty: małe radości. – Karl Heinrieh Waggerl Jeśli masz czas na to, aby użalać się i narzekać, to oznacza, że masz czas na to, aby coś z tym zrobić. – Radosław Bielecki Martwienie się nie zabierze jutrzejszych problemów, ale zabierze dzisiejszy spokój. Nic nie jest wieczne na tym świecie, nawet nasze problemy. – Charlie Chaplin Nie możesz uniknąć tego, że ptaki trosk i zmartwień fruwają nad twoją głową, ale możesz nie pozwolić im zbudować gniazd w twoich włosach. Z kłopotami jest odwrotnie niż ze szczęściem: własne wydają się znacznie większe od cudzych. – Andrzej Niewinny Dobrowolski Jeśli weźmiesz jedną dziesiątą energii, którą tracisz na narzekanie, i wykorzystasz ją do rozwiązywania problemów – będziesz zdumiony, jak dobrze sprawy mogą się układać. – Randy Pausch Normalność jest jak utwardzona droga, wygodnie się nią idzie, ale kwiaty na niej nie rosną. – Vincent van Gogh Możemy pędzić na drugi koniec świata z prędkością 200 kilometrów na godzinę, by uciec od problemu, ale on będzie już tam na nas czekał. Będzie wracał pod nową nazwą, nową postacią – dopóki nie nauczymy się tego, czego ma on nas nauczyć. – Pema Chödrön Chmury zakrywają szczyt tylko dla tych, którzy są na dole. – Jerzy Drobnik Tak długo jak jesteśmy ludźmi, będziemy się mylić. – Haruki Murakami Owoc dojrzewa i spada. Człowiek czasami musi upaść, aby dojrzeć. – Sławomir Kuligowski Błędy bolą, ale tylko popełniając je możemy dowiedzieć się kim naprawdę jesteśmy. Klęski się zdarzają. Nikt ich nie uniknie. Dlatego czasem lepiej przegrać bitwę o swoje marzenia niż zostać pokonanym, nie wiedząc po co się walczyło. – Paulo Coelho Być człowiekiem oznacza mieć wątpliwości i mimo to iść dalej swoją drogą. – Paulo Coelho Nikt nie może stracić z oczu tego, czego pragnie. Nawet kiedy przychodzą chwile, gdy zdaje się, że cały świat i inni są silniejsi. Sekret tkwi w tym, by się nie poddać. – Paulo Coelho Człowiek, który nie robi błędów, zwykle nie robi niczego. – Edward John Phelps Nie gardź sobą, że przegrałeś bitwę. Trzeba znacznej siły, by się zapędzić aż tam, gdzie się bitwy przegrywa. – Henryk Elzenberg Porażka jest jedynie szansą na to, aby zacząć jeszcze raz – inteligentniej. – Jean Paul Chmury pojawiają się w moim życiu, nie po to by nieść deszcz czy burze, ale by nadać kolor mojemu zachodzącemu niebu. – Rabindranath Tagore Szczęście można znaleźć nawet w najciemniejszych czasach, trzeba tylko pamiętać, aby zapalić światło. – Rowling Kiedy zaprzeczamy naszym historiom, one nas definiują. Kiedy jesteśmy właścicielami naszych historii, możemy napisać nowe, odważne zakończenie. – Brené Brown Panie, daj mi siłę, abym zmienił to, co zmienić mogę; daj mi cierpliwość, abym zniósł to, czego zmienić nie mogę, i daj mi mądrość, abym odróżnił jedno od drugiego. – John Green Twoje „teraz” nie jest twoim „zawsze”. – John Green Potykając się można zajść daleko, nie wolno tylko upaść i nie podnieść się. – Johann Wolfgang Goethe Głęboki upadek prowadzi często do wielkiego szczęścia. – Johann Wolfgang Goethe Wiele tracimy wskutek tego, że przedwcześnie uznajemy coś za stracone. – Johann Wolfgang Goethe Jeśli przechodzisz przez piekło, idź dalej. – Winston Churchill Nigdy się nie poddawaj. Nigdy, nigdy i jeszcze raz nigdy! – Winston Churchill Pokonane trudności są zdobytymi szansami. – Winston Churchill Sukces polega na przechodzeniu od porażki do porażki bez utraty entuzjazmu. – Winston Churchill Nic nie jest dane ludziom bez trudów. – Horacy Wielu ludzi, którym nie udało się w życiu nie zdaje sobie sprawy z tego, jak blisko sukcesu byli, kiedy się poddali. – Thomas Edison Naszą największą słabością jest poddawanie się. Najpewniejszą drogą do sukcesu jest próbowanie po prostu, jeden, następny raz. – Thomas Edison Nigdy się nie zniechęcam, ponieważ każde odrzucenie niewłaściwej próby stanowi kolejny krok naprzód. – Thomas Edison Właściwością człowieka mądrego jest błądzić, głupiego – w błędzie trwać. Żyć – to myśleć. – Cyceron Życie daje ci bolesne nauczki. Ale to ze stawiania czoła przeciwieństwom losu bierze się siła. Może przegrałeś jedną rundę, ale wiem, że wygrasz mecz. – H. Jackson Brown Jr Nie ma złej pogody. Jest tylko nieodpowiednia odzież. – William James Wielkie niebezpieczeństwa i kryzysy pokazują nam, o ile większe niż przypuszczaliśmy są nasze rezerwy. – William James Niepowodzenia są warunkiem osiągnięć. Dzięki nim możemy przyjrzeć się sobie i sprawdzić, czy rzeczywiście pragniemy tego, o czym mówimy, że pragniemy. – Paul Hanna Nigdy nie wiesz, jak silny jesteś, dopóki bycie silnym nie stanie się jedynym wyjściem, jakie masz. – Bob Marley To, co wydaje nam się gorzkimi próbami, często jest błogosławieństwem w przebraniu. – Oscar Wilde W każdym kryzysie ukryta jest szansa. – Eckhart Tolle W niesprzyjających sytuacjach otwiera się droga do nowych doświadczeń. Kto chce dotrzeć do nowych brzegów musi wykraczać poza istniejące możliwości i tworzyć prawdziwe wizje”. – Michaline Rampe Już świadoma decyzja, by smutek i zmartwienia pozostawić za sobą i odmienić własną sytuację, dodaje nowych sił. […] im wyraźniej ujrzysz cel, tym większe będą szanse, że go osiągniesz. – Michaline Rampe Prawdziwymi optymistami są przede wszystkim ci, który wiedzą że mogą mieć wpływ na bieg swojego życia, że zła passa nigdy nie trwa wiecznie i mają siłę, by wziąć los we własne ręce. – Michaline Rampe Co należy zrobić po upadku? To, co robią dzieci: podnieść się. – Aldous Huxley Zakończ każdy dzień i nie wracaj do niego. Zrobiłeś, co mogłeś. Z pewnością popełniłeś jakieś gafy, ale zapomnij o nich najszybciej, jak tylko się da. Jutro będzie nowy dzień. – Ralph Waldo Emerson Siła nie pochodzi ze zwyciężania. To zmagania rozwijają twoje mocne strony. Kiedy doświadczasz trudności i decydujesz się nie poddawać, to jest siła. -Arnold Schwarzenegger Moje mroczne dni uczyniły mnie silnym. A może już byłem silny i kazały mi to udowodnić. – Emery Lord Czym byłoby życie bez nadziei? Iskrą odrywającą się od rozpalonego węgla i gasnącą Friedrich Holderlin Wszyscy mamy gorsze dni. Ale jedno jest pewne: nie ma takich chmur, przez które słońce nie umiałoby się przebić. – Miranda Kerr Sprawdź: Kintsugi. Jak pokonywać i czerpać siły z życiowych trudności? oraz Co czyni człowieka silnym? 7 filarów odporności psychicznej – tajemnica wewnętrznej siły A jaki jest Twój ulubiony cytat? A może znasz też inne inspirujące cytaty, które dodają siłę i nadzieje w trudnych chwilach? Napisz w komentarzu. Scenariusz może zostać z powodzeniem zrealizowany podczas lekcji języka polskiego oraz godziny z wychowawcą lub etyki w klasach, które czytały powieść Ferenca Molnara pt. Chłopcy z Placu Temat Wybaczenie – wyraz siły czy słabości człowieka? (Chłopcy z Placu Broni) Czas Jedna jednostka lekcyjna Cele ogólne • Kształtowanie empatii oraz refleksyjnej postawy wobec człowieka, jego natury, powinności moralnych oraz różnych sytuacji życiowych. • Wyrażanie opinii i jej uzasadnianie Cele szczegółowe Uczeń: • analizuje postawy bohaterów literackich – motywy i sposoby działania, nazywa pojęcia; • identyfikuje postawę własną i rówieśników; • podejmuję próbę wyjaśnianie znaczenia zachowań oraz ich przyczyn i konsekwencji; • uzasadnia opinie, wydaje sądy (nie – osądy), poznaje zasady kulturalnego dyskutowania; • rozumie znaczenie wybaczenia w budowaniu i naprawianiu dobrych relacji z innymi ludźmi Metody • mapa mentalna, • drzewko decyzyjne, • minidyskusja Formy pracy • praca w grupach, • praca w parach, • praca z tekstem Pomoce Szary papier, pisaki, słownik języka polskiego, tekst lektury Chłopcy z Placu Broni Lekcja dotyczyć będzie analizy postawy jednego z bohaterów – Gereba, który zdradził swoją drużynę, oraz postawy jego kolegów. Przebieg lekcji ■ Czynności porządkowe. ■ Podanie celów lekcji. ■ Postawienie pytań kluczowych: Co to jest wybaczenie? (próba stworzenia przez zespół własnej definicji) Czy łatwo jest wybaczyć drugiemu człowiekowi? Czy wybaczenie jest wyrazem siły, czy słabości? ■ Sprawdzenie w słowniku języka polskiego znaczenia słowa wybaczenie. ■ Analiza zachowania Gereba. – Co zrobił? Dopuścił się zdrady. – Dlaczego tak postąpił? Był zazdrosny o Bokę, którego koledzy wybrali na swojego przywódcę (Gereb przegrał z Boką w głosowaniu na przywódcę chłopców z Placu Broni) – analiza motywu. – Co wydarzyło się, kiedy sprawa wyszła na jaw? Gereb przyszedł do swojej dawnej grupy i przeprosił kolegów. – Jak zachowali się koledzy? Najpierw nie przyjęli go z powrotem do grupy. Jak Gereb zareagował na ich zachowanie? Nie zrezygnował. Wiedząc, że nie będą chcieli go słuchać, napisał list z przeprosinami, przyznał się do winy, podarował Nemeczkowi książkę, którą dostał od ojca (a na którą bardzo czekał, miała więc dla niego ogromne znaczenie). Nie udzielamy głośno odpowiedzi na to pytanie, prosimy, by uczniowie wykonali mapę mentalną (praca w parach, praca z tekstem książki). ■ Czy to wystarczające powody, by wybaczyć? ■ Czy do wybaczenia w ogóle potrzebne jest odkupienie winy? ■ Czy wybaczając, powinniśmy zastanawiać się nad powodami, motywami czyjegoś postępowania? ■ Czy wybaczylibyśmy Gerebowi? ■ Jakie mogą być konsekwencje naszej decyzji? ■ Czy wybaczenie potrzebne jest temu, kto doznaje krzywdy? Odpowiedź na to pytanie poprzedzamy przygotowaniem w grupach drzewka decyzyjnego. Metoda drzewka decyzyjnego – przykładowy zapis (praca w grupach). Dokonujemy analizy obu sytuacji i możliwych konsekwencji – prezentacja efektów pracy. ■ Minidyskusja, podczas której rozważamy dokładniej i argumentujemy wszystkie za i przeciw wybaczaniu (od strony zarówno wybaczającego, jak i pokrzywdzonego). ■ Sformułowanie wniosków końcowych. Powtórzenie znaczenia wybaczenia, powrót do drzewka decyzyjnego i przypomnienie pozytywnych stron wybaczenia dla obu stron. Podkreślamy, że wybaczenie potrzebne jest zarówno pokrzywdzonemu, jak i wybaczającemu. ■ Przeczytanie innych cytatów dotyczących wybaczenia. Słaby nigdy nie wybacza, przebaczenie jest atrybutem silnych. Mahatma Gandhi Chcesz być szczęśliwy przez chwilę? Zemścij się. Chcesz być szczęśliwy na zawsze? Przebacz. Henri Lacordaire Przebaczenie jest przywróceniem sobie wolności, jest kluczem w naszym ręku do własnej celi więziennej. Stefan Wyszyński Kto sądzi człowieka, może się pomylić. Kto mu wy... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań magazynu "Polonistyka" Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online Możliwość pobrania materiałów dodatkowych ...i wiele więcej! Sprawdź Prawdziwy rozwój duchowy to po prostu nasze poszukiwania jedności z energią/mocą, którą nazywamy duchową gdyż jej pochodzenie jest dla nas ewidentnie „poza fizyczne”. Źródło mocy pochodzi od Boga. Dlatego ludzie, którzy wybrali TĘ MOC mimo, że realizują największe sukcesy w swoim życiu – są całkowicie pokorni, spokojni, opanowani i zawsze wewnętrznie szczęśliwi. Ich sukces był odzwierciedleniem w świecie fizycznym, nieograniczonej mocy, którą odnaleźli w sobie. Aby nasz rozsądek ( co dodatkowo jest na plus gdyż to kluczowe narzędzie sukcesu 21 wieku) przygotować na przyszłość – bardzo proszę o przeczytanie książki Siła czy Moc D. Hawkinsa ( od a do z – całą ). Pamiętajmy, że to, czego nas uczę to zasady, które nazywamy „metafizycznymi” one wykraczają poza rozsądek – ale zawierają w sobie rozsądek. Rozsądek jest kluczem sukcesu i realizacji naszych możliwości. Tego nikt nie przeskoczy – choć wiele osób próbuje ? Metafizyka to nie magiczne myślenie. Metafizyka oznacza, że nasz umysł jest ogromnie mocny – ale to my musimy stać się sukcesem, którego potrzebuje ten świat. Magiczne myślenie natomiast kłamie – oszukuje ego człowieka – przekonując ludzi, że nie muszą pójść i nauczyć się doskonałości w świecie, że mogą być przeciętni w tym co robią i nadal „należy się” im sukces i obfitość. To bajki dla dzieci. Zasada wszechświata jest prosta – co dajesz z siebie do Ciebie wraca. Nic się nam „nie należy” my na wszystko mamy zapracować – i Ci z nas, którzy to rozumieją żyją wspaniale w tym świecie ! My kochamy to życie ! Magiczne myślenie natomiast bardzo często sprawia, że ludzie próbują „wymusić sukces”. Czyli zamiast iść i uczyć się jak być najlepszymi w naszych dziedzinach- ego próbuje „sztuczek”. Dyscyplina i rozsądek – uwolnij awersję do tych słów. I tak czeka Cię to jeżeli naprawdę chcesz mieć w życiu rezultaty zamiast oszukiwania siebie :) Każdego człowieka czeka w pewnym momencie swojego życia podjęcie decyzji – czy to samopoczucie, ta energia, którą odczuwa – wyzwala w nim to co najlepsze – czy raczej wpływa negatywnie na jego życie. Czy naprawdę Bóg stworzył nas i ten świat po to abyśmy cierpieli -a może to nie jest prawdą ? Gdy dążymy do prostoty – uświadomimy sobie, że doświadczenie prawdy o tym jest po prostu oczywiste. Gdy jesteśmy uprzejmi wobec innych ludzi – gdy jesteśmy wybaczający i co najważniejsze RADOŚNI ( czyli gdy uwolnimy mechanizm lękania się innych, osądzania ich i porównywania się z innymi) – od razu czujemy się lepiej. Czujemy jak przez całe nasze ciało przepływa energia innej jakości ! I od razu chcemy tej pozytywnej energii odczuwać więcej i czuć ją częściej ! Przebudzenie energii duchowej w danej osobie ma kilka etapów. Pierwszy (na którym wiele osób może utknąć na wiele-wiele dziesięcioleci) – polega na fascynacji pierwszym przejawem energii duchowej – czyli tym, że istnieje coś „poza materią”. Niestety w tym pierwszym etapie to nasze ego fascynuje się tym zjawiskiem. Ego posiada w sobie chęć kontroli. Osoby z dużym brakiem miłości i bezpieczeństwa – patrzą na tę energię jako sposób na to aby zyskać miłość i bezpieczeństwo od innych – ale tym razem w trochę inny sposób. Tak narodziło się magiczne myślenie (niezrozumienie energii duchowej) oraz ezoteryka (sztuczna manipulacja energią, której się nie rozumie aby faworyzować wydarzenia, które uważamy za pozytywne – przyciąganie związków, pieniędzy, manipulacje zdrowiem i inne takie). Gdy włącza się ego – tracimy kontakt z naszym prawdziwym duchowym JA ( Wyższym Ja, duszą – jakkolwiek to nazwiemy). Gdy ego bierze się za rozwój duchowy ludzie wciąż mówią „rozwijam się duchowo” ale nie doświadczają tego. To oczywiście prowadzi do frustracji. Dlatego tak wiele osób nie doświadczywszy jeszcze ogromnie pozytywnych korzyści z prawdziwego duchowego PODDANIA SIĘ – rezygnuje z tej drogi na rzecz ego-istycznych manipulacji energiami itp. które są najczęściej podsycone lękiem i poczuciem bycia ofiarą ( stąd w kręgach niby rozwoju duchowego – które jest przecież poszukiwaniem Boga – tak wiele osób większość swojego czasu zamiast zgłębiać prawdy św. Franciszka o dążeniu do zrozumienia ludzi – zgłębia nowe teorie spiskowe, które tylko tę nienawiść do ludzi podsycają ) Ego jest przeszkodą w naszym rozwoju duchowym. Ale przeszkodą z którą nie walczymy – lecz przestajemy się z nią identyfikować. Robimy to poprzez całkowitą akceptację, wybaczenie i miłość do ego. Obserwujemy nasze ego – ale wiemy, że nim nie jesteśmy. Gdy działa nasze prawdziwe duchowe Ja – wszystko układa się perfekcyjnie. Trudnością jest tzw. „poddanie się temu”. przykład: gdy ego próbuje się zrelaksować – nie odczujemy stanu relaksu – im bardziej chcemy się zrelaksować tym mniej jesteśmy zrelaksowani gdy ego próbuje coś zrobić – im bardziej chcemy odnieść sukces, im bardziej chcemy aby się nam udało – tym bardziej – przez to nasze napieranie i opór – nam to nie wychodzi gdy natomiast puścimy i poddamy się ( stan relaksu w działaniu ) i przestaniemy na chwilę kontrolować – okazuje się, że w ułamku sekundy znajdujemy rozwiązanie nad którym usilnie myśleliśmy od wielu miesięcy Medytacja – to stan świadomości, który następuje samoczynnie gdy poddamy chęć kontroli, gdy poddamy opór i wybierzemy relaks. Nie możemy tego kontrolować tylko się temu poddać ! Zauważmy, że warunkiem niezbędnym odczuwania spokoju w stanie relaksu – jest to aby nasz umysł po prostu ucichł – gdy znikają myśli o przyszłości i przeszłości pojawia się spokój. Dlaczego ? Bo nasze prawdziwe Ja – to spokój ! Energia radości i miłości to sens i znaczenie tego kim jesteśmy. Poddaj i pozwól – czyli prawdziwy sens rozwoju duchowego, gdy pozwalamy i wybieramy to, aby naszym najważniejszym celem w życiu była Radość, Miłość i Spokój. Nasze prawdziwe ja ku naszemu zdziwieniu jest najbardziej aktywne – gdy przestajemy zmagać się, walczyć i kontrolować. To znaczy, gdy rezygnujemy z negatywnej energii lęku, złości itp – odczuwamy łączność z naszym prawdziwym Ja. To połączenie – ta jedność, której tak bardzo szukamy – jest właśnie tym, co nazywamy rozwojem duchowym. Jest to także szukanie łączności z Bogiem. Szukamy prawdy na temat Boga. Odkrywamy, że Bóg nikogo nie osądza. Odkrywamy, że jest to energia o ogromnej mocy – która bezwarunkowo kocha – która wyprowadzi nas z nawet największych trudności życiowych – gdy jej w pełni się poddamy. Prawdziwy rozwój duchowy to po prostu zaawansowana lekcja pokory. Gdy rozmawiamy z kimś, kto utknął w pierwszym etapie rozwoju duchowego – zauważymy, że ego gromadzi całą „magiczną” wiedzę a następnie wciąż powtarza, że wie wszystko, powie nam co trzeba zrobić , jak żyć itp. widzimy, że ego w tym etapie uwielbia kontrolować i wpływać na życie innych ludzi – teraz ma po prostu nową zabawkę czyli duchowość. W drugim etapie – Gdy puścimy kontrolę – gdy poddamy i zaufamy -włącza się w nas pokora. Gdy ktoś przychodzi z pytaniem – możemy wskazać wyłącznie to – aby spytał się Boga o poradę. Aby to zrobić – trzeba dostroić się do nieco innej częstotliwości. Słuchamy porad i wsparcia od naszego „prawdziwego Ja” – wtedy gdy jesteśmy spokojni i zrelaksowani. Spokój jest tą energią, dzięki której się dostrajamy. Dlatego od osób, które już doświadczyły prawdy – nie usłyszymy nic więcej – jak przypomnienie – cała moc jest w Tobie, gdy odpowiednio uciszysz swój umysł – gdy doświadczysz spokoju – wszystko to czego potrzebujesz na tym etapie – stanie się Tobie świadome ! Po prostu uspokój swój umysł. Skoro to takie proste – to dlaczego jest tyle chaosu i niezrozumienia ? Bo nasze kochane ego uwielbia wszystko komplikować. Szukaj prostoty i spokoju. Tam odnajdziesz prawdę. Gdy ktoś karze Ci zrozumieć setki tysięcy pojęć aby wytłumaczyć Ci jakąś prawdę duchową – uciekaj – to fałsz na resorach -a on zawsze prowadzi do cierpienia. Doświadczalne korzyści z rozwoju świadomości Nie traktujemy tego jako nagrody czy kary. To co na jednym poziomie świadomości przychodzi nam z łatwością – na innym wydaje się walką zmaganiem i cierpieniem. Im wyższe poziomy mocy (energii) doświadczamy – tym naturalnie nasze całe życie ulega całkowitej transformacji. Po prostu gdy wchodzimy na pewien poziom świadomości – udostępniania jest nam pewna „porcja mocy” – ( nie jest to wybrana nagroda dla nielicznych i nie trzeba na nią zasłużyć – nic w tym stylu ) i dotyczy to każdego – każdy człowiek może doświadczyć tych prawd. Oczywiście dopóki mamy w sobie na tyle pokory aby pamiętać, że ta moc działa przez nas i dlatego należy traktować ją z szacunkiem i pełną odpowiedzialnością. Gdy pozytywna energia radości płynie przez nas – konsekwencją jest to, że mamy mnóstwo energii do działania, mnóstwo energii twórczej i kreatywnej – nie stresujemy się, nie walczymy a wszystko wokół nas układa się perfekcyjnie i nawet nie musimy tego kontrolować. Pamiętajmy, intencjonalna praca intelektualna – rozsądek – bez emocji – jest fundamentem naszego sukcesu i obfitości w świecie. Jest to najtrudniejsze zajęcie na świecie (twórczość intelektualna jak tworzenie idei i rozwiązań ). Nasza praca intelektualna funkcjonuje najlepiej w stanie relaksu ! Aby „zapanować nad światem materii” – wystarczy zapanować nad naszym umysłem a następnie utrzymywać w nim to co pozytywne (rozwiązania) i nigdy nie myśleć o tym – nie koncentrować naszej energii na tym czego nie chcemy (na problemach) lub co się nam nie podoba- umysł jest twórczy i stworzy nam tego więcej. Przykład transformacji : Wybierz przez jeden dzień ćwiczenie – bądź maksymalnie wybaczającą/ym wobec wszystkich ludzi zawsze i wszędzie w każdych warunkach i wobec siebie także.

nadzieja źródło duchowej siły czy słabości człowieka